Wat schilder ik en waarom schilder ik op deze manier?

 

Er zijn wat dit betreft twee aspecten;

  1. Het op een ambachtelijke manier werken past bij mij, vind ik fijn om te doen,  er lekker langzaam aan werken,gedetailleerd,bijna zoals een middeleeuwse monnik aan zijn miniaturen. Ik ben een traditioneel schilder, die houdt van een goede vorm, een goede compositie en een mooi kleurgebruik. Verwacht van mij geen politiek of sociaal “statement”.

  2. Ik hou erg van  Romaanse kunst,van de vroege Italianen, van Duccio, van Pierro della Francesca en Giotto, van altaarretabels, van geschilderde madonna's en engelen. Verder heb ik grote bewondering voor de verhalen in het werk van Carpaccio en “hedendaagse” kunstenaars als Jan Mankes, Dick Ket, Balthus ,Matthijs RŲling en Wout Muller.

Bij al deze schilders gaat het om plaatsing van figuren in een bepaalde setting: een stadsgezicht,  een landschap,  een interieur, etc.

Ook ben ik een groot liefhebber van annunciaties, de voorstelling van de "blijde boodschap" : ook hier een compositie ,een enscenering van figuren in een omgeving,als het ware geplaatst in een decor.

Het “decor" in mijn schilderijen  kan een plek zijn die ik zelf gezien heb, in binnen- of buitenland, het kan een tuin zijn, maar ook een fantasielandschap, met invloeden van "klassieke" thema's” (wat weer een uitvloeisel is van mijn interesse voor de archeologie).

 

Wat doen de figuren?

 

Overwegend zijn het vrouwen. Zij zijn daar , soms in contact met elkaar ,maar vaak dromerig in zichzelf aanwezig  ; Als voorwerpen in een compositie van een stilleven , in een "bevroren" toestand,als "stills” uit een film of liever: als tableaux vivants.

 

De aanleiding om te schilderen kan van alles zijn: dromen,fantasieŽn,verlangens, heimwee of Fernweh , tuinen en landschappen, maar ook plaatjes uit kranten, tijdschriften, eigen foto's en de kunstgeschiedenis.

 

Het grote thema waar alles onder  te vangen is, kan benoemd worden als: Het Verlangen.  Het verlangen naar eenheid, naar harmonie, naar schoonheid, naar evenwicht, naar het paradijselijke arcadiŽ. Dat alles vind je in  de manier van schilderen ,in de ordening ,in het licht en in het kleurgebruik terug.

 

LINOSNEDES van RUUD HARMSEN

“ Weg naar Santiago “

 

In 1988 ondernam Ruud Harmsen een voettocht naar Santiago de Compostela in het noordwesten van Spanje. Hij vertrok uit Beuningen op de eerste dag van de zomer  en liep via Maastricht , Reims , Vezelay , Le Puy , St Jean Pied de Port , Burgos , Leon  naar Santiago. Hij arriveerde daar op 7 november. Tijdens de tocht hield hij een dagboek bij waarin hij alle gebeurtenissen , ontmoetingen en andere wetenswaardigheden van de tocht noteerde. Drie jaar na de reis waren de indrukken in zoverre verwerkt dat hij kon beginnen met het maken van een serie linoleumsnedes over alle ervaringen die hij tijdens zijn tocht had opgedaan. Zo ontstond een indrukwekkende reeks van 120 linosnedes. Hij noemt het zelf een dagboek in de vorm van beelden. De serie eindigde bij de Spaanse grens. Nu twintig jaar na dato, heeft hij het besluit genomen om ook het resterende deel , de Spaanse weg , de zg.”Camino Frances “ in beelden te vatten.

 

De linosnedes hebben een formaat van 15 x 25 cm

De oplage bedraagt 35 exemplaren